Hij is geen onbekende in Tangent-land. Al 38 jaar werkt Kees van Aerde bij de stichting op verschillende scholen. Kees is nog van de generatie die op sollicitatiegesprek kwam bij een van de bestuurders thuis en waar de pastoor in de procedure nog een zware stem had. Kortom: Kees heeft het basisonderwijs in al zijn facetten en schakeringen gezien, hij heeft alle veranderingen van de afgelopen 4 decennia meegemaakt en trekt nog steeds de conclusie: 'Lesgeven is nog steeds het leukste' ("tenminste zoals ik het doe!").

De redactie van de Tango is dan ook bijzonder verheugd dat ze deze onderwijsman in hart en nieren heeft kunnen inlijven en verwacht veel van Kees' creatieve inbreng. Want daar ligt de passie van Kees van Aerde. Als ik in het gesprek die creativiteit aanroer, lijkt het alsof ik het veiligheidsventiel van een snelkookpan open gedraaid heb.

Kees wordt met de zin enthousiaster als hij vertelt wat er gebeurt als hij tekent en schildert, hoe belangrijk die uitlaatklep voor hem is en wat er met hem gebeurt als hij 'de geest krijgt'. We praten over zijn grote voorbeeld Rembrandt van Rijn en voor ik het besef zijn we beland bij Kees' volgende passie: muziek. Het schilderen maakt plaats voor gitaarspelen, het tekenen voor de piano en Kees vertelt heel zachtjes dat hij op dit moment leert vioolspelen (en dat dat "verdomde moeilijk is").
Het is duidelijk dat we het toetreden van Kees tot de redactie, in de Tango zullen gaan merken. We kijken er naar uit.
[Charles Dams]

IMG 1720 CAO

IMG 1717