Sinds 2 november 2015 is Christel Visschers de opvolger van Raymond de Haan als directeur van basisschool Berkeloo. Zowel voor Christel als voor het team is dit een nieuwe belevenis vol verwachtingen.
Een goede reden voor de Tango-redactie om met haar een gesprek te hebben over haar beleving van de overstap naar Berkeloo.

Christel-Visschers

Op de vraag hoe het voelt om nu directeur van Berkeloo te zijn, geeft Christel aan dat ze het ontzettend leuk vindt om weer in een totaal andere omgeving te zijn. Na zestien jaar met veel plezier gewerkt te hebben in Tilburg Noord, voelt het erg goed om op een totaal ander type school (zowel qua omvang als populatie) te kunnen werken.
Christel kan ervan genieten dat op Berkeloo 'deuren open staan', dat leerlingen een andere vorm van zelfstandigheid hebben, zoals het in groepjes gaan werken in de aula en het werken aan de computers waarbij de leerkracht niet constant aanwezig hoeft te zijn. Het is mooi te zien dat het kan en vooral dat de leerlingen dat ook kunnen.
Aan de andere kant ervaart Christel dat de sociale interactie met ouders minder is dan op de scholen waar ze voorheen heeft gewerkt. En dan bedoelt ze de interactie met of naar de directie. Wat dat betreft ervaart ze dat het interactieklimaat hier anders is. Maar ze zegt dat het allemaal heel goed voelt.
Tijdens het kennismakingsgesprek gaf Christel aan dat het een wens van haar was om te werken op een dorpsschool. Op de vraag of ze ervaart dat Berkeloo een dorpsschool is, geeft Christel aan dat het nog te vroeg is om hierop goed te kunnen antwoorden. Een verschil met 'de stad' is wel dat allerlei zaken die zijdelings te maken hebben met de school, zoals bijvoorbeeld koppeling met een peuterspeelzaal, nog in de overlegfase verkeren, terwijl die zaken in 'de stad' al standaard zijn.

Als nieuwkomer in een groot team en in een school met heel veel kinderen is het natuurlijk even wennen. Vandaar mijn vraag of ze zich al thuis voelt op Berkeloo.
Met een volmondig "ja" geeft Christel aan dat ze voelt dat ze welkom is. Vooral de wijze waarop de kinderen reageerden toen ze alle klassen langs ging om kennis te maken: de open, spontane, leuke en grappige vragen van de kinderen gaven haar een warm gevoel. Maar ook de kennismakingsgesprekken met de teamleden waren erg goed. Christel spreekt haar waardering uit voor de wijze waarop die gesprekken plaatsvonden. Goede gesprekken met toch een persoonlijke touch!

Tenslotte komt, als laatste punt van dit prettige gesprek, de vraag op tafel wat voor Christel belangrijke zaken zijn in de komende jaren: voor Berkeloo en voor het onderwijs in het algemeen.
Wat betreft Berkeloo, geeft ze aan, moet er rekening worden gehouden met de krimp die gaat optreden. Dat gaat zeker effecten hebben op financiering en faciliteiten. Dan lijkt profilering van de school een zeer belangrijk onderwerp. De vraag daarbij is hoe je 'naar buiten' bekend wil staan.
Het moet duidelijk zijn waar Berkeloo voor staat! De resultaten zijn op orde, maar dat is niet het belangrijkste. Ouders moeten een goed gevoel hebben, de sfeer in de groepen moet goed zijn. Ook een bepaalde rust in de groepen is belangrijk voor een goed gevoel. Daarnaast is het van belang om een onderwerp te vinden waarmee Berkeloo zich scherp kan profileren. Per slot van rekening wil je toch dat kinderen naar Berkeloo blijven komen!
Ten aanzien van het onderwijs is het van belang vernieuwend te blijven, up to date te zijn en toekomstgericht te werken, zoals ook in het strategisch beleidsplan staat beschreven.

Het is mij geheel duidelijk. Christel heeft er veel zin in om de komende jaren als directeur van Berkeloo gezicht te geven aan de school. Ze wil toekomstgericht onderwijs stimuleren, het beste uit teamleden naar boven halen en de kinderen laten zijn wie ze zijn in een veilige leeromgeving waar de sfeer de kinderen en hun ouders een goed gevoel geeft.
De redactie van Tango wenst haar daarbij heel veel succes!

[Kees van Aerde]