"When can we go to the school?" 

"Kinderen hebben recht op onderwijs. Punt uit! We willen hier geen maatschappelijke discussie over de vluchtelingenproblematiek beginnen. Wij vinden het verschrikkelijk wat er allemaal gebeurt, hoor, maar we gaan voor waar we goed in zijn: degelijk onderwijs en ontwikkeltijd bieden aan de kinderen van het asielzoekerscentrum aan de Professor Cobbenhagenlaan. In dat voormalige belastingkantoor was niets voor hun. In een recreatiezaal zagen we een tafel, drie stoelen en zes kleurplaten. De noodzaak om daar iets aan te veranderen, voelden we allebei duidelijk. En de vraag van een bezorgde vader: ‘When can we go to the school?’ gaf als het ware het laatste zetje.
Bovendien is het een uitdaging om een school te stichten. Tja, een directeursding. Uit het voorafgaande blijkt dat we ons werk voor KindRijk beslist niet willen romantiseren. Ook bij sollicitatiegesprekken voor deze school hebben we de kandidaten duidelijk gemaakt: blijf het als werk zien. Je bent een professional."

Raymond-Daphne-klas

Dit artikel is geschreven na een interview met Raymond de Haan en Daphne de neef. Het is niet nodig gebleken de woorden van Raymond en Daphne los van elkaar weer te geven. Zij spraken met één mond. Hun antwoorden en opmerkingen waren in grote mate inwisselbaar.

Bij wie lag het initiatief om KindRijk op te zetten?
De gemeente Tilburg wilde een onderwijsvoorziening treffen voor de asielzoekerkinderen die verblijven in het centrum aan de Cobbenhagenlaan, het voormalige belastingkantoor. Vanaf december 2015 zijn daar 500 asielzoekers gehuisvest, waarvan zeker tachtig kinderen. De vraag was helder genoeg: welke stichting wil voor deze kinderen een school stichten? Tangent heeft de uitdaging aangenomen. Dan komt vanzelfsprekend de vraag vanuit het College van Bestuur aan de directeuren wie dat aandurft. Toen heeft de een ‘Ja’ gezegd, met in zijn achterhoofd de zekerheid dat de ander hem met haar ervaring en expertise vanuit Prinsenbos zou bijstaan: Raymond en Daphne dus.

Waarom een aparte school?
Dat is een bewuste keuze geweest. De kans dat er een permanente onderwijsvoorziening voor asielzoekers in Tilburg moet komen is groot. Het staat al op de politieke agenda. Het is dus een kwestie van toekomstgericht denken om deze stap te nemen en de kinderen niet over andere scholen in Tilburg-Noord te verdelen.
Bovendien zal er op KindRijk een hoge frequentie van in- en uitstroom zijn. Daar kun je de reguliere scholen van Tilburg Noord niet mee belasten. Kortom: het type kind bepaalt het type onderwijs. We hopen dat er zoveel rust komt dat de kinderen lang kunnen blijven. Een ding is zeker: het leerlingenaantal moet ongeveer gelijk blijven, want er is geen ruimte voor groei.

Hoe stamp je een school uit de grond?
Gelukkig lag er al een projectplan, in opdracht van en in nauwe samenwerking met Toon Godefrooij, CvB van Tangent, geschreven door Stichting LOWAN. Deze stichting ondersteunt scholen die het eerste opvangonderwijs aan nieuwkomers verzorgen in het Primair en Voortgezet Onderwijs. Het bestuur had ook al een locatie: vier klassen in De Vlashofschool en een kleuterklas in het asielzoekerscentrum aan de Cobbenhagelaan.
We hebben in het basisplan alle domeinen planmatig aangepakt: huisvesting, inrichting, ICT, telecommunicatie, methodes, personeel… dat houdt vooral in dat je tientallen lijstjes maakt en uitwerkt. De samenwerking met Prinsenbos was van onschatbare waarde. Zo ging dat: jullie hebben een groep 4/5? Maak voor ons een bestellijst alsof je een nieuwe klas gaat inrichten, met alles erop en eraan. En je hebt er niet veel tijd voor.
Ingrid van Beurden, administratief medewerkster van Prinsenbos heeft in een ruimte van het COA alle intakegesprekken gehouden met ouders en kinderen van het asielzoekerscentrum. 81 Kinderen heeft ze met hun ouders gesproken. Ze heeft daar veel ervaring mee, want ze doet ook alle intakegesprekken bij Prinsenbos. Het is vaak handen en voetenwerk, maar van elk kind zijn noodzakelijke gegevens op papier gekomen.
De kunst is meer om niets over het hoofd te zien, maar als KindRijk straks start komen ze daar wel achter.
We hebben de pasbenoemde locatieleider Kristel Borghs alvast aangeraden: schaf maar een lamineerapparaat met duizend vellen aan, want die zul je nodig hebben.

Wat was de grootste uitdaging?
Uit één mond: het personeel aantrekken, zowel intern als extern. Wie hebben we allemaal nodig: locatieleider, onderwijsassistent, leerkracht Lo, conciërge, klassenleerkrachten. In een dag hebben we zestien sollicitatiegesprekken gehouden. Gelukkig wisten wij bij veel interne sollicitanten wat voor vlees we in de kuip hadden en had het gesprek al snel het karakter van een startgesprek. Collega’s waar je goed personeel bij weg trekt, zijn niet altijd even blij geweest, maar hebben toch hun medewerking verleend.

Hoe krijgen jullie deze werkzaamheden gecombineerd met jullie toch al drukke baan?
Je moet prioriteiten stellen. Dat klinkt natuurlijk als een levensgroot cliché. Maar het werkt wel als je tegen wie dan ook kunt zeggen: nu niet. Kom in april maar terug, dan zit deze klus erop. Er was gelukkig alle begrip voor.
Daar komt bij dat je van dit werk energie krijgt en het motiveert enorm. Maar, inderdaad, je moet meters en uren maken.
Daphne: "Gelukkig kan Raymond heel gestructureerd werken."

Wie heeft de naam KindRijk bedacht? En het logo?
Gewoon op Google gezocht, en heel democratisch met z’n tweeën besloten. De naam dekt de lading, vinden we. Die hoofdletter R in het midden geeft de naam net iets meer stevigheid. Een soort verankering.
Ook het logo hebben we op Google gevonden. We hadden gewoon geen tijd om iedereen mee te laten denken en zijn zegje erover te laten doen. We moesten knopen doorhakken. Voor de inspectie heb je een naam nodig, gekoppeld aan een BRIN-nummer. We moesten dus zo snel mogelijk een eigen gezicht hebben, een officiële school zijn.

Waar liepen jullie – boem – tegenaan?
Tegen ons ongeduld. We moesten af en toe druk zetten, aan jasjes trekken, want we konden geen genoegen nemen met "over drie weken bent u de eerste".

Slotakkoord?
Tussen KindRijk en De Vlashof, waar KindRijk als het ware inwoont, zijn praktische afspraken gemaakt over bijvoorbeeld het buiten spelen en het gebruik van de gymzaal. Er zullen zeker meer vormen van samenwerking groeien, want de twee scholen zijn wel onderscheidend, zeker niet gescheiden.
We gaan maandag 21 maart feestelijk starten met de kinderen. Nu moeten wij beetje bij beetje afstand gaan nemen en de verantwoordelijkheid overlaten aan Kristel met haar team. Wij kijken terug op een periode waarin we de klus geklaard hebben met hulp van heel veel mensen. We noemen het COA, de wethouder en ambtenaren van de gemeente Tilburg. Maar ook het College van Bestuur van Tangent, Milo die supersnel aanstellingsbrieven moest maken, collega’s van De Sleutelbloem.
De collega’s van Prinsenbos zien KindRijk een beetje als hun school. KindRijk maakt gebruik van hun expertise. Een aantal personeelsleden van Prinsenbos werkt er ook.
Er zal zeker contact blijven tussen KindRijk en De Sleutelbloem. Deze laatste school is enkele maanden geleden geopend. Kinderen van het asielzoekerscentrum in het voormalige St. Jozefzorg krijgen er les. Inderdaad. Leren van elkaar wordt op unieke wijze vormgegeven.

[Peter Vervloed]