"We hebben uitgepakt en zijn begonnen" 

KristelBorghs

Ik ben veertig jaar oud, woon in Tilburg met mijn echtgenoot en drie kinderen. Ruim achttien jaar werk ik op basisschool D’n Bijstere. Daar heb ik allerlei groepen gehad, ben onder meer bouwcoördinator en algemeen praktijkbegeleider geweest en ben sinds 2008 adjunct-directeur. Toen kwam deze vacature op mijn pad…
In eerste instantie zou ik voor een dag locatieleider worden, naast een directeur. Maar gaande het sollicitatiegesprek bleek dat de twee vacatures geclusterd zouden worden. Ik moest helemaal weg van D’n Bijstere. Dat was even slikken. Nu werk ik op maandag, dinsdag en donderdag als directeur op deze spiksplinternieuwe school: KindRijk.
Alles is nieuw hier: de locatie, de spulletjes, de lokalen en niet te vergeten het team. Ik mag werken met zestien gedreven mensen.

teamKindrijk


Op maandag 14 maart zijn we begonnen. In deze eerste week is veel gebeurd. We zijn gestart met een kennismaking en hebben naar elkaar uitgesproken wat ieder van ons heeft gemotiveerd om deze stap te zetten. Aan de hand van diverse werkvormen hebben we elkaars kwaliteiten in de schijnwerpers gezet. Maar we hebben het zeker ook gehad over leermomenten, want we willen een team zijn dat zichzelf blijft ontwikkelen.
We hebben de eerste stappen gezet om te komen tot een doortimmerd onderwijsprogramma met een helder doel. Kernwaarden voor de eerste periode? Structuur, veiligheid, taal.
We hebben klassen aangekleed en er is een dagje meegelopen op de collega-school Prinsenbos om zoveel mogelijk ervaringen van daar mee te kunnen nemen naar KindRijk.
Er is een studieochtend geweest, waarin we een start hebben gemaakt met Positive Behaviour Support (PBS): een brede aanpak voor het bevorderen van goed gedrag op het niveau van de school, klas of leerling.
Op de laatste dag van de week hebben we kennis gemaakt met kinderen en ouders in het AZC aan de Cobbenhagenlaan.

Bus

Toen kwam op maandagochtend 21 maart de bus met kinderen aanrijden. Spannend, maar ook ontroerend. Meer dan vijftig verwachtingsvolle kinderkopjes achter getint glas. Onze nieuwe leerlingen bleken zeer gemotiveerd en leergierig. Veel zijn niet of lang niet naar school geweest vanwege de oorlogsdreiging. Ze willen geen kleurplaat, maar een boek. Ze willen geen spelletjes doen, maar leren.
Donderdag worden we officieel ontvangen door de kinderen van De Vlashof. Kleinschalig, met zo weinig mogelijk toeters en bellen, maar wel feestelijk, want we lopen met z’n allen onder kleurrijke bogen door: hier zijn we! Die ontvangst hebben we bewust niet de eerste dag gedaan, want eerst willen we bij de kinderen wat structuur aanbrengen: met de juf mee naar de klas lopen, jassen weghangen, fruit eten, spelen in het speelkwartier, lunchen… zo gaat het op school.

kapstok

bel-speelplaats

klaslokaal

De klaslokalen zijn uitgevoerd in een zachte tint groen: de kleur van de hoop. KindRijk heeft een hoopvolle start gemaakt.

Duizend en een dingen moeten nog geregeld worden. Er is nog geen telefoon, de computers doen het nog niet. Maar de kinderen en leerkrachten zijn er. Dat is het belangrijkste.

De kinderen komen uit Syrië, Afghanistan, Iran, Irak en Eritrea. Dus nare gebieden. Tussendoor hoor je het een en ander van ze. Er zijn kinderen zonder ouders hier in Nederland. Ze zijn met een oom of opa en oma gekomen, terwijl hun ouders achtergebleven zijn. Wanneer zullen ze elkaar weer zien? We gaan de ervaringen van onze leerlingen zeker niet uit de weg, maar we zijn naar de kinderen verplicht ons te focussen op het hier en nu: een positieve leeromgeving.

In principe draait deze school tot 1 januari 2017. Tot zover loopt in ieder geval de garantie van de gemeente. Hopelijk is er tussentijds weinig verloop. We houden veel contact met de kleuterbouw op Cobbenhagen-locatie. Dat moet ook, want we zijn één school.

[Peter Vervloed]