Spelletjes, liedjes en... krakelingen

Op maandag- en donderdagmiddag stijgt de gemiddelde leeftijd op basisschool De Wichelroede aanmerkelijk. Dan komt namelijk een groepje bejaarden van zorgcentrum De Eikelaar een kopje koffie of thee drinken. Met een krakeling.
Dit gezellige uitje is een initiatief van de Stichting Groot in het Klein, actief binnen het welzijnswerk voor ouderen in Udenhout.
Het leek directeur Annelieke van Geffen van De Wichelroede een goed idee om een van de ruimtes binnen het schoolgebouw in te richten als een klaslokaal dat de bejaarden zelf zouden kunnen herinneren uit hun jeugd. Compleet met degelijke schoolbanken, waarvan de klep van de lessenaar open kan om al je schoolspulletjes in te bewaren, een telraam, een vaalzwart schoolbord, wandplaten vol met koffievlekken en ijzeren hoepels.
En dat inspireerde de leerkracht Margot van der Hamsvoort van de plusklas weer tot een project dat haar leerlingen meer zicht kon geven op het onderwijs in vroeger dagen.

Wichelroedeplusklas 3

Een nostalgisch tripje
De plusklas bestaat uit leerlingen die extra uitdaging nodig hebben en daarnaast oefenen met een persoonlijk leerdoel. Ze krijgen eens per week enkele uren in een klein groepje les. "Ik moet leren opletten," verklaarde een van de kinderen. "En ik moet beter samenwerken," gaf een ander ruiterlijk toe.
Om zich voor te bereiden op hun contact met de bejaarden hebben de leerlingen een bezoek gebracht aan Heemkundekring ’t Schoor, waar een permanente tentoonstelling uit de tijd van Ot en Sien ingericht is.
Hun eerste contact met de bejaarden vonden ze wel spannend. "De oudste was 91," werd tussen neus en lippen door medegedeeld. Op mijn vraag naar de namen van de gasten op leeftijd, werd korte metten gemaakt: "Je kunt ze gewoon oudjes noemen."

Wichelroedeplusklas 1 350Wichelroedeplusklas 2 350

Spelletjes, liedjes en krakelingen
Margot vertelde me dat een deel van de bejaarden die op bezoek kwamen soms wat in het verleden leven. Vandaar dat spelletjes als Halma, Ganzenbord en Mens erger je niet zo in de smaak vielen. En niet alleen bij de gasten. Ook de plusklas genoot met volle teugen.
Liedjes als Zo gaat de molen en Het roodborstje tikt tegen het raam werden uit volle borst mee gezongen. Daar had de plusklas wat meer moeite mee. Maar oefening baart kunst.
Een meisje naast me vertelde: "Een opa zat er de hele tijd maar stilletjes bij. Tot we liedjes gingen zingen. Toen werd hij helemaal vrolijk. Hij hield niet meer op."
Jong en oud lieten zich de krakelingen die ook door de kinderen van de plusklas gebakken waren goed smaken.

"We hebben de tijd van vroeger even teruggebracht voor de bejaarden," vatte Margot samen. "Tegelijk heeft de plusklas een (sociaal-emotioneel) aantrekkelijk reisje in die tijdmachine gehad, waarbij geoefend is met samenwerken en aandacht erbij houden. We hopen dat we een vervolg kunnen geven aan dit initiatief."

< Peter Vervloed >