Aangenaam… Jan Timmers. Ik ben alweer twee maanden directeur van basisschool De Lochtenbergh.  
Jan Timmers

Ik woon in Breda met mijn vrouw Nancy en onze twee dochters. Ik heb mijn vrouw leren kennen op een van de scholen waar ik werkte. Dus we zijn een rasecht onderwijzersechtpaar. Mijn oudste dochter heeft Nederlands gestudeerd. Ze is een roman aan het schrijven. Dat moest toch ik even kwijt, want ik ben trots op haar schrijftalent. Onze tweede dochter heeft Pabo gedaan. Ze is onderwijzeres, met hart en ziel.  

Ik houd van theater en muziek. De concertagenda van Gerard van Maasakkers volg ik op de voet. De tickets voor zijn volgende liedjesprogramma liggen al klaar. Maar ook de musical Was getekend. Annie M/G. Schmidt met Simone Kleinsma had ik voor geen goud willen missen. Ik sport actief: hardlopen (krijg ik de beste ideeën) en passief: NAC (sorry Tilburg).  

Het onderwijsvirus 
Ik werk nu bijna veertig jaar in het onderwijs. In de vierde klas van de lagere school kreeg ik les van meneer Kools. Hij was een jonge leerkracht, net van de kweekschool, die oog had voor zijn leerlingen, voor elke leerling. Hij was een verademing voor het starre onderwijs toen en een lichtend voorbeeld voor mij. Ik heb twintig jaar als leerkracht voor de klas gestaan in de Haagse Beemden, een wijk in Breda.  

Alles overboord en doorgaan 
Rond mijn veertigste vond ik het tijd worden voor een ingrijpende verandering: ik ben gaan lesgeven in de jeugdgevangenis. Echt alles en iedereen achter slot en grendel en de pieper binnen handbereik. Je geeft les aan zware criminelen die alleen naar jouw klas komen om van hun kamer af te kunnen zijn. Ze zijn niet gemotiveerd. Ik zag er een uitdaging in deze kwetsbare jongeren toch iets mee te geven voor als ze weer aan de andere kant van de muur kwamen. Ik heb veel met ze gesport.  Bij mijn afscheidsfeestje waren ze er allemaal, ondanks het feit dat het tijdens het bezoekuur gevierd werd. Tijdens mijn feestje mocht gerookt worden, dat scheelde misschien. 
Een van de zware jongens, een crimineel leidertje, bleek analfabeet te zijn. Hem heb ik in het geniep leren lezen en schrijven. Ik gaf hem een beginnend leesboekje waar ik een kaft over motoronderhoud omheen geslagen had. Zat hij achter in de klas AVI3 te oefenen. 
Na vijf jaar begon ik de schoolse omgeving te missen. Ik ben ambulante begeleider geworden, vervolgens locatieleider op een basisschool en daarna directeur in Maassluis. Maar het fileprobleem ging mij en mijn gezin opbreken. Na twee jaar in Waalwijk actief geweest te zijn, kwam De Lochtenbergh op mijn pad. Het bevalt me hier nog steeds!  

Ik geloof in kansen 
De Lochtenbergh is niet zomaar een basisschool. Dit zijn ónze kinderen, die we proberen te bieden waar ze recht op hebben. Daarvoor heeft mijn team genoeg kwaliteiten in huis en die verschillende kwaliteiten gaan we in de toekomst nog meer uitbuiten. 
We gaan de relatie met de kinderen verbeteren door verwachtingsgesprekken met ze te voeren. Ouders mogen er bij zitten, maar we gaan op de eerste plaats het gesprek aan met het kind. 
Mijn ambitie is dat als ik over een jaar of vijf wegga, er weer een stapje in de richting van kansrijk onderwijs gemaakt is.  

Peter Vervloed